Over narcistisch misbruik en de gevolgen hiervan

Er is veel geschreven over de Narcistische Persoonlijkheidsstoornis (NPS), maar veel te weinig over de gevolgen van narcistisch misbruik.

Als je het vermoeden hebt dat je met een narcist te maken hebt, hoef je maar een zoekopdracht in te typen op Google en je kunt op verschillende websites alle kenmerken van een NPS terugvinden. Maar dan? Je weet nu dat de kans groot is dat jouw partner (of vader, moeder, baas) een narcist is. Je begint nu ook te begrijpen dat de manier waarop er met je wordt omgegaan niet oké is. En dan?

20 jaar lang was ik samen met een narcist, waarvan bijna 10 jaar getrouwd. Hij is nooit gediagnosticeerd, tenminste niet voor zover ik weet. Maar de kenmerken zijn duidelijk. Tijdens mijn huwelijk heb ik me nooit verdiept in narcisme. Pas na mijn scheiding begonnen alle puzzelstukjes op zijn plaats te vallen.

Terwijl ik geen reden had om ongelukkig of verdrietig te zijn was ik dat wel. Soms had ik dagen dat ik geen zin had om op te staan, andere keren was ik blij als de dag weer voorbij was. Ik huilde zoveel dat ik niet meer wist wat ik met mezelf aan moest. Ik had last van paniekaanvallen, angsten en was continu paranoia en wantrouwend. Zelfs van de kleinste gebeurtenissen raakte ik in de stress. Ik was emotioneel uitgeput. Heel vaak lag ik ’s avonds huilend op bed en dacht ik: ‘Ik wil dit niet meer…’

Het is absoluut niet zo dat ik niet meer wilde leven. Ik wilde gewoon dat de pijn en het verdriet zouden stoppen.

Op dat moment in mijn leven had ik alles wat me geluk zou moeten brengen. Mijn zoontje woonde fulltime bij mij en ik was samen met de liefde van mijn leven, die ik vrij snel na mijn scheiding heb leren kennen. Ik had geen reden om ongelukkig te zijn en toch was ik het.

De angsten die ik had waren de trigger om op onderzoek uit te gaan. Ik kwam al snel uit op een posttraumatische stress stoornis en weet nog dat ik dacht: ‘Huh, waarvan dan?’ Niet snel daarna had ik de link gelegd met het Narcistisch Slachtoffer Syndroom, een term die nog vrijwel onbekend is in de psychiatrie. Toch bestaat het.

Het voelt raar om toe te geven, te erkennen, dat ik psychisch mishandeld ben en daar iets aan over heb gehouden. Ik schaam me er zelfs een beetje voor. Maar met mij moeten er honderden (misschien wel duizenden) vrouwen zijn die zich ook zo voelen. En zich er ook voor schamen. Niet wetend waar het gevoel vandaan komt en hier meer over willen weten. Die ook door de huisarts worden doorgestuurd naar een psycholoog (die vervolgens geen idee heeft wat hij met je aan moet).

Want laten we eerlijk zijn; als je zelf geen relatie hebt gehad met een narcist, is het heel erg moeilijk om je in te leven, om te begrijpen wat iemand doormaakt die slachtoffer is (geworden) van narcistisch misbruik. Dat is misschien wel de grootste reden dat ik erover wil schrijven. Ik hoop dat ik, doordat ik mijn verhaal naar buiten breng, andere vrouwen kan helpen. Al is het alleen maar voor een stukje herkenning, dat ze weten dat ze niet alleen zijn.

Tijdens mijn huwelijk wist ik niet dat ik met een narcist te maken had. Daar kwam ik pas later achter. Wel wist ik dat ik niet langer wilde leven met hem. De manier waarop hij met mijn zoontje omging gaf mij de kracht om bij hem weg te gaan. Vanaf het moment dat ik mij besefte dat ik de optie had om te scheiden van hem (serieus, ik had daar nooit over nagedacht, zo verdoofd leefde ik mijn leven), heeft het nog drie jaar geduurd voordat ik daadwerkelijk de knoop doorhakte.

Het was niet uit angst dat ik niet weg durfde te gaan (ook al dreigde hij met zelfmoord); ik wilde hem niet alleen laten. Jarenlang leefde ik om hem te helpen. Om hem gelukkig te maken. Nu pas besef ik me hoe zinloos dit was. Al is er maar één vrouw die ik hiervoor kan behoeden, dan is mijn missie geslaagd.

Waarom Coffee on Mondays en wat kun je van mij verwachten?

Ik ben iemand die positief in het leven staat en dit wil ik graag met mijn blog naar buiten brengen. Door te focussen op het negatieve zul je dit ook alleen maar meer aantrekken; wat je aandacht geeft groeit, nietwaar?

Daarom deel ik hier niet alleen maar artikelen en blogs over narcisme; er is namelijk meer in het leven dan dat, of je er nu middenin zit of allang gescheiden bent en nu pas de gevolgen ervaart van het narcistische misbruik.

Wat mij erg geholpen heeft in mijn herstel is te genieten van de kleine dingen in het leven; die eerste kop koffie, een wandeling in de natuur, een mooie quote die ik toevallig tegenkom. Dat is wat ik hier ook wil delen; de mooie dingen in het leven. Mijn ondertitel verwijst daar ook naar: A strong blend of all the good things in life. Het leven is niet alleen maar slecht of goed, maar ik ben er wel van overtuigd dat we sterker worden door wat we meemaken in het leven. Door te focussen op jezelf en de mooie dingen in dit leven, zul je sneller herstellen van narcistisch misbruik.

Naast artikelen en blogs over narcisme en narcistisch misbruik in een partnerrelatie, wil ik ook aandacht besteden aan de gevolgen van psychische mishandeling van kinderen. Daarnaast kun je af en toe artikelen verwachten over angststoornissen, paniekaanvallen en stress; allemaal symptomen die het gevolg kunnen zijn van narcistisch misbruik.

Oh en waarom de maandag in Coffee on Mondays? Dat is de dag waarop ik vaak opnieuw heb willen beginnen in mijn leven, onder het genot van een kop koffie 😉

Tags:
0 shares